Leasing operacyjny, a leasing finansowy – podstawowe różnice

Leasing należy do jednej z najczęściej wybieranych form finansowania zakupu środków trwałych.

Leasing możemy podzielić na dwa podstawowe rodzaje: leasing operacyjny oraz leasing finansowy. Wybór formy należy do podatnika korzystającego z umowy leasingowej i jest uzależniony od formy rozliczania kosztów podatkowych oraz długości okresu, w którym dana osoba przewiduje użytkować przedmiot leasingu. Leasing operacyjny – w tym rodzaju finansowania przedmiot leasingu zaliczany jest do środków trwałych firmy leasingowej (leasingodawcy), w związku z czym odpisy amortyzacyjne również leżą po stronie firmy leasingowej. Kosztami uzyskania przychodu leasingobiorcy są raty leasingowe netto, do których doliczany jest podatek VAT oraz opłata wstępna, wnoszona na początku. Po zakończeniu okresu trwania leasingu, leasingobiorca może wykupić użytkowany przez siebie przedmiot. Leasing finansowy – w tym rodzaju finansowania przedmiot leasingu jest częścią majątku leasingobiorcy, w związku z czym odpisy amortyzacyjne również znajdują się po jego stronie. Do kosztów uzyskania przychodu, leasingobiorca może zaliczyć jedynie część odsetkową rat leasingowych. Podatek VAT należy opłacić w całości przy pierwszej racie. Leasingobiorca staje się właścicielem przedmiotu leasingu automatycznie po spłacie ostatniej raty. Czynnikiem decydującym o wyborze leasingu są koszty początkowe – niższe w leasingu operacyjnym. Leasing operacyjny w krótkim czasie pozwoli na zwiększenie bieżących kosztów działalności, czego efektem będzie mniejszy podatek dochodowy. Najpopularniejszym leasingiem w Polsce jest obecnie leasing operacyjny.